Tablo i yearbook to dwie pamiątki po szkole średniej. Często traktuje się je jak alternatywę, ale odpowiadają na różne potrzeby: tablo zostaje w szkole, yearbook zabiera do domu każdy uczeń, który go chce.
Tablo – twarze rocznika na jednej planszy
Tablo to wielkoformatowa plansza z małymi portretami uczniów, wychowawców i dyrekcji, z nazwą szkoły i rokiem matury. W polskich szkołach to tradycja – na korytarzach wielu liceów wiszą tabla kolejnych roczników. Tablo pokazuje, kto był w klasie, ale na opowieść nie ma na nim miejsca.
Yearbook – historia rocznika w książce
Yearbook to księga pamiątkowa rocznika: kilkadziesiąt albo ponad sto stron w twardej oprawie. Oprócz portretów ma cytaty uczniów, zdjęcia klasowe, grono pedagogiczne, słowo dyrekcji, zdjęcia ze studniówki i wycieczek, plebiscyt i puste strony na wpisy od znajomych.
Porównanie
| Tablo | Yearbook | |
|---|---|---|
| Forma | jedna plansza | książka, zwykle A4, twarda oprawa |
| Gdzie zostaje | w szkole, na korytarzu | w domu każdego ucznia, który go kupi |
| Co zawiera | portrety, imiona i nazwiska | portrety, cytaty, klasy, wydarzenia, wpisy |
| Kto płaci | zwykle klasy albo rada rodziców | każdy za swój egzemplarz, dobrowolnie |
| Sesja zdjęciowa | portrety uczniów | portrety, zdjęcia klas, wydarzenia |
Czy trzeba wybierać?
Nie. Obie rzeczy powstają z tych samych portretów, więc najrozsądniej robić je razem, z jednej sesji. Tak pracujemy: szkoła, która robi z nami yearbook, dostaje tablo rocznika gratis. Uczniowie nie składają się na tablo osobno, a szkoła ma pamiątkę na korytarz i egzemplarze książki do biblioteki.
Co wybrać, jeśli budżet jest mały?
Jeśli pieniądze zbiera się z klasowej składki, tablo jest tańszym, bezpiecznym wyborem. Yearbook w modelu, w którym każdy kupuje sam swój egzemplarz, nie obciąża tych, którzy go nie chcą – dlatego da się go zrobić nawet tam, gdzie składka na tablo byłaby problemem. Szczegóły dla dyrekcji: oferta dla szkół.